Ο (Λουκι) Λουκ

Έπιασε με τηλέφωνο μια μέρα πριν να παραδώσω ο τύπος που το Μπακ Νιού (εν Πανεπιστήμιο τούτο) τζιαι είπε μου για την ανάγκη που έχουν για αναπλήρωση ενός καθηγητή που θα φύει με άδεια γιατί θα γεννήσει η γυναίκα του. Ερευνητικές μεθόδους και στατιστική είπε μου. Εντάξει είπα του μια μέρα μετά. Ερευνητικές μεθόδους και στατιστική. Που να το φαντάζουμουν. Τόσον απεγνωσμένος ήταν που μου είπε θα μου καλύψουν τα έξοδα του ταξί για τη μετακίνηση μου από και προς το Μπακ Νιού. Ερώτησα τζιαι έμαθα για πάμπλικ τράνσπορτ. Τα ταξιά ποττέ εν μου άρεσκαν. Πολλή πολυτέλεια..

Επήα σήμερα. Έφηα νωρίς που σπίτι για να αφήσω χρόνο μπροστά μου σε πρίπτωση που χαθώ να χαθώ με την ησυχία μου να μεν αγχώνουμαι για την ώρα. Λεοφωρείο στο Χάτεναμ τζιαι τρένο στο High Wycombe. Πολλά μιτσιοί οι σταθμοί. Θα ΄πρεπε να προσπαθήσω πολλά για να χαθώ. Στο τρένο προς το High Wycombe έκατσα απέναντι που θκυο ηλικιωμένες. Η μια εθκιάβαζε βιβλίο στο κίντλ της τζιαι η άλλη την εφημερίδα. Έκατσα, εγυρίζαν το βλέμμα τους πάνω μου, είδα τες, είδαν με, ντάξει τα γνωστά. Ένιωσα κάποιον να κάθεται δίπλα μου, εμυρίστηκα τον παραπάνω. Είσιε τζείνη τη μυρωθκιά του χρόνιου καπνιστή. Έμεινα να κοιτάζω έξω που το παράθυρο. Ήμουν τζιαι λίο αδιάθετη τζιαι τα μάθκια μου επονούσαν που τον λίον ύπνο της προηγούμενης νύχτας έτσι εν είχα τζιαι πολλή όρεξη για παρατήρηση.. Ο διπλανός είπε να σπάσει τη μούγκα όμως. Εκοίταξεν μας περιπαιχτικά, έδειξε μας το τσιγάρο τζιαι τον αναπτήρα του τζιαι είπε μας (στα αγγλικά): εν φαντάξουμαι να πειράζει κανέναν να καπνίσω εννεν. Οι κο(τζιακα)ρούδες απέναντι εκοιτάξαν τον αυστηρά. Εγώ εχαμογέλασα ενώ ο τύπος ήταν φυρμένος στα γέλια. Εγύρισα τζιαι είδα τον. Είπε μου: είδες μούτρα; Είπα του: όπως νιώθει ο καθένας. Απάντησεν μου πίσω. Εν εκατάλαβα θεό. Λαλεί μου εν είσαι εγγλέζα, πόθθεν είσαι; Λαλώ του: Κύπρο. Λαλεί μου ε/κ η τ/κ; Είδα τον. Λαλώ του ξέρεις κάμποσα για ένα μιτσί τόπο σαν τον δικό μου. Είπε μου I am in the know side aint I. Τζιαι μετά για να επιβεβαιώσει το ότι εν στο in the know side είπεν μου: είμαι σίουρος ότι εννα θέλες να σαι τζιαμαί να τρώεις φοινίτζιαι τζιαι ελιές κάτω που τον ήλιο. Ποττέ εν έκαμα το συνδυασμό φοινίτζια τζιαι ελιές αλλά οκ. Είπα του αρέσκουν μου οι ελιές.

Μετά που άλλες 3-4 απανωτές ερωτήσεις αρχίσαμεν τη συζήτηση, δηλαδή ο τύπος ανέπτυξε τη φιλοσοφία του για τη ζωή. Ήταν συγχυσμένα πράματα. Έγειρα πάνω στην τσέντα μου τζιαι άκουσα τον. Επαρατηρούσα τον τζιόλας τζιαι ήξερεν το. Είδα το σακκάκι του που ήταν πίντα στες πάτσιες, εθωρούσα το αριστερό του πόδι που έπαιζε. Το ίδιο τζιαι τα σιέρκα του στα οποία εβαστούσε το στριφτό το τσιγάρο. Τα μάθκια του όμως ήταν τζιαμαί σταθερά τζιαι άφοα. Ήξερα ότι ενώ εγώ άκουα τζιαι επαρατηρούσα τον Λουκ οι υπόλοιποι επιβάτες στο βαγόνι ακούαν τη συζήτηση μας. Τζιαι επαρατηρούσαν μας διακριτικά άμαν εμπρούσαν. Αποφάσισα να τους αγνοήσω.

Ντάξει, τζείνα που λάλεν ο Λουκ είχα'τα που άλλα πικραμένα στόματα ξανακούσει. Είσιεν'τα με το σύστημα αλλά κυρίως το πολίτευμα (τη δημοκρατία), είσιεν'τα με τους ξένους που όι μόνο αρπάσσουν τες δουλειές των ντόπιων, αλλά κλικκώνουν τζιόλας τζιαι παίζουν τους καμπόσους. Νομίζω εν τούτο το τελευταίο που τον επλήγωνε/ εκνεύριζε παραπάνω. Θεωρεί ότι τα κράτη τωρά είναι ανίσχυρα τζιαι αλληλοεξαρτούνται, η τελευταία ισχυρή δύναμη είπεν μου ήταν η βρεττανική αυτοκρατορία. Νευριάζει με το κύμμα μετανάστευσης που έρκεται που τες πρώην βρεττανικές αποικίες, όι ιμίσιη μου για να μορφωθούν λαλεί μου ή να βρουν δουλειά. Να παν ούλλοι που τζιαμαί που'ρταν. Αν δεν εθέλαν να'ν αποικίες τωρά γιατί θέλουν να επωφελούνται; Θέλει έναν τρίτο παγκόσμιο για να σάσει το πράμα, για να επανατεθούν τα σύνορα μεταξύ των χωρών τζιαι για να μεν παραβιάζουνται. Οι γριούλες απέναντι επαραιτήσαν να προσποιούνται οτι θκιαβάζουν κιντλ τζιαι εφημερίδα αντίστοιχα τζιαι εμείναν τζιαι θωρούσαν'με. Εγώ τίποτε εν ένιωσα. Ήξερα πως ο Λουκ εν τζιαι εν εμένα που εννοούσε. Ο Λουκ όπως τζιαι ο κάθε Λουκ μιλά εννοώντας την ομάδα τζιαι όι τα άτομα. Εν λίο παράξενος ο διαχωρισμός αλλά κάμνουμεν'τον συχνά. Τέλοσπαντων, δεν ένιωσα προσωπική επίθεση άρα μάταια επροσπαθούσαν με τον βλέμμα τους να με σώσουν οι συνταξιδιώτισσες. 

Μετά που την ανάπτυξη της φιλοσοφίας του ο Λουκ ερώτησεν με πόσο συχνα΄θα ταξιδεύκω στο High Wycombe. Είπα του μόνο για καμια-δυο βδομάδες. Ερώτησεν με αν έχω τράβελ καρντ τζιαι εξήγησεν μου γιατί εν καλλίτερα να έχω. Είπε μου ότι έσιει τζιαι απευθείας λεοφωρείο που τζιαμαι που μεινίσκω τζιαι επροσφέρθηκε να μου δείξει τη στάση μόλις κατεβούμε High Wycombe. Would you like that ρωτά με ο Λουκ. Φυσικά τζιαι ήθελα. Σταματά το τρένο. Ερώτησα τον αν εφτάσαμε. Ναι ναι πάμε πάμε λαλεί ο Λουκ που εκοντοστάθηκε στο μεσοδιάστημα να εξετάσει μια κίτρινη μάλλενη σιάρπα τζιαι μια ομπρέλλα που κάποιος άφησε πίσω. Επίαν'τα μαζί του, μετά άφησεν τα πίσω. Οι συνταξιδιώτισσες γριούλες εκοιτάξαν με με ένα βλέμμα περίλυπο τζιαι είπαν μου συγγνώμη. 

Όπως τζιαι να σιει - ο Λουκ ήξερεν παθκιάν παθκιάν το high wycombe όπως ξέρει παθκιά παθκιά πολλές πόλεις - είμαι σίουρη. Έκαμεν άστεγος 2-3 χρόνια, ήξερεν πολλά καλά τα τρένα γιατί έμπαινε μέσα για να βράζει. Ήξερεν που να'βρει ίντερνετ, ήξερεν που πόθεν να διασταυρώσει τον δρόμο τζιαι ετραβούσεν με μάλιστα να τον ακολουθώ. Ένα πράμα να ξέρεις λαλεί μου. Για να επιζήσεις πρέπει πάντα να είσαι ένα βήμα μπροστά που την κίνηση. Είπεν μου τζιαι αλλά τέθκοια αποφθέγματα. Εν μπορώ να πω ότι τα κατάλαβα φουλ.  Επήρεν με στο σταθμό τζιαι εκοιτάξαμε για τράβελ καρντ. Στο μεταξύ εσυνεχίζαμεν τζιαι τη συζήτηση η οποία εμεταφέρθηκε στο αν πρέπει οι ανθρώποι να συνεχίζουν να κάμνουν μωρά. Ο Λουκ ήταν κάθετος πως εν πρέπει. Εγώ εν είχα τζιαι πολλή άποψη. Κάποιος πρέπει να κάμει μωρά, αλλά ήξερα τι ελάλεν με το ότι που πολλές απόψεις το να κάμεις μωρά  είναι selfish τζιαι όι self-less act. Επήρεν με στο Πανεπιστήμιο, έξω που την πόρτα. Επήαμε μισή ώρα πιο νωρίς. Είπεν μου έσιει ένα Κόστα στην γωνία, θέλεις να πάμε να πιούμε καφέ. Ένας καφές επήαιννε. Εμείναμε για λίη ώρα σιωπηλοί στο δρόμο προς το Κόστα τζιαι τότε ήταν που επρόσεξα το περπάτημα του Λουκ. Επερπατούσε με τες μύτες τον ποδιών προς τα έξω τζιαι τη λεκάνη προς τα μπροστά. Τζείνο το μάγκικο, κάουμποι λάικ περπάτημα. Επρόσεξα ότι το τζιν σακκάκι του ήταν πατσιαρισμέν τζιαι που πίσω. Εμπήκε στο Κόστα σαν κηφήνας. Οι σερβιτόροι αναγνωρίσαν τον αμέσως. Ερώτησα αν μπορώ να τον κεράσω. Φυσικά τζιαι εμπορούσα - ένα καπουτσίνο λαλεί μου, στοιχίζει 2.15. Ντάξει λαλώ του.

Έτσι ο Λουκ έκατσεν με το καπουτσίνο του έναν Οκτωβριανό πρωινό να κάμνει παρέα μιας μετανάστριας που κοινοπολιτειακή χώρα που επήαιννε για να πιάσει τη δουλειά ίσως κάποιου ντόπιου. Ερουφούσα τζιαι εγώ τον δικό μου καπουτσίνο τζιαι απόλαυσα τα τελευταία λεπτά τζείνης της γραφικής φιγούρας που η ίδια του η μάμα, όπως μου είπε, ευχήθηκε πάμπολλες φορές να είσιε γεννήσει τον γιο της κάμποσες δεκαετίες πίσω.Γιατί εν σαν να γεννήθηκε για να ζήσει σε τζείν'τες εποχές.

Εξαναπερπάτησεν με πίσω στο Πανεπιστήμιο. Έφτάσαμεν τζιαμαί στις 12 ακριβώς. Εγγλέζοι! Well let me tell you what λαλεί μου ο Λουκ, εχάρηκα πολλά που σε γνώρισα. Εχαμογέλασε δείχνοντας τα ολοτζίτρινα του δόντια. Ήταν πολλά όμορφος ο Λουκ. Μετά από αλλο καμια-θκυο κουβέντες άφησεν με να πάω στο μίτινγκ μου. Είδα τον που το γυαλί έτσι όπως εχάνετουν στα στενά (στα συντόμια όπως μου εξήγησε πιο πριν) με περπάτημα Λούκι Λουκ - ένας έφηβος 50 χρονών.

Εύη - τα χρόνια της αγάπης

Είχα γράμμα σήμερα. Ήταν μια κάρτα με ένα σιύλλο πόξω. Οι γονείς της συγκατοίκου μου εύχονταν μου περαστικά. Έφαα μια σιηστή με το ποδήλατο την Τρίτη φεύκοντας πρωί πρωί, φρέσκα-φρέσκα τζιαι μανικωμένη-μανικωμένη που σπίτι να πάω στην πόλη να συνεχίσω το γράψιμο. 

Όσες φορές έτυχε να είμαι σε αντίστοιχη με την σημερινή θέση, δηλαδή να μην μπορώ να κινηθώ με ευκολία τζιαι το σώμα μου γενικά να μου λαλεί "όχι" ένα πράμα μου έρκεται στο νου: το άθλημα που έπαιζα για χρόνια, τζιαι που για σήμερα τζιαι για τούτο το ποστ εννα μείνει ανώνυμο. Στο νου μου στριφογυρίζει σε έτσι φάσεις, η σκέψη αν θα μπορέσω να ξαναπαίξω. Εν λίο παράξενη η σκέψη αν αναλογιστώ ότι: α) έπιασα την απόφαση να σταματήσω πριν 6 χρόνια, β) τωρά παίζω/κάμνω άλλα 5-6 αθλήματα συν του δικού μου, γ) εφάτσισα ντάξει αλλά με κόκκαλον έσπασα, με τένοντα έκοψα, με κκελλέν εκτύπησα. 

Υποθέτω η σκέψη ήταν έντονη εψές γιατί το όνειρο μου το εψεσινό έστρεψε με πίσω στα χρόνια τζείνα της ζωής μου που το επίκεντρο ήταν το άθλημα. Εξύπνησα τζιαι εσκέφτουμουν τζείνα τα χρόνια έντονα. Για αλλαγήν όμως εν εσκέφτουμουν τον εαυτό μου, την πορεία μου στα χρόνια τούτα, αλλά εμάς, εμάς που επαίζαμεν ούλλοι μαζί, εμάς που εκάμναμεν ταξίθκια μαζί. Καμπς, φιλικά, αγώνες μικρούς, αγώνες μεγάλους..

Εξεκίνησα να ταξιδεύκω πολλά μιτσιά. Πρέπει να εταξίδεψα με πέντε γενιές αν τες μετρώ καλά, τζιαι οι τέσσερις ήταν πιο μεγάλες μου.Έμαθα πολλά που τζείνους. Έμαθα πολλά γενικόττερα. Αλλά που μερικούς αθθρώπους έμαθα τα πιο πολλά. Η πρώτη μου δασκάλα στη ζωή, ήταν η Εύη, τζιαι εν τζείνην που σκέφτουμουν με το που εξύπνησα σήμερα. Η Εύη εν 4 χρόνια πιο μεγάλη μου τζιαι τότε ήταν 2 κκελλές πιο ψηλή μου, 5 αποχρώσεις πιο άσπρη μου, τζιαι στα μάθκια μου 100.000 φορές πιο όμορφη μου. Βασικά δεν υπήρχε καμία σύγκριση για τούτα. Η Εύη ήταν ψηλή ούτως ή άλλως, ήταν ξανθή για Κυπραία, τζιαι ήταν αντικειμενικά όμορφη. Δεν ήταν ανάγκη να έχω τον ευατό μου σημείο αναφοράς για να τα δω τούτα. Τζιαι δεν τον είχα. Εν έπαιζε σύγκριση με την Εύη, ούτε που μέρους μου τζιαι φυσικά ούτε που δικού της.

Η Εύη ήταν κουλ χωρίς να προσπαθεί καν. Ούλλοι εθέλαν να κάμνουν παρέα μαζί της, τζιαι ούλλοι εχορούσαν στην παρέα της. Ακόμα τζιαι εγώ, τζιαι ας ήμουν ρόκολος τζιαι κολλιτσίδας. Κάθε φορά που επηαίνναμεν ταξίδι επήαινναμε μαζί στα beauty free (έτσι ενόμιζα ότι τα λαλούσα γιατί για μένα τα ...duty free ήταν συνώνυμα με τα αρώματα τζιαι τα καλλυντικά, τζιαι ακόμα ενει). Η Εύη εδοκίμαζεν αρώματα βίρρα, τζιαι εγώ φυσικά. Εγώ εδοκίμαζα γιατί εδοκίμαζεν η Εύη δηλαδή γιατί διαφορετικά εζαλίζαν'με πολλά. Με την Εύη εγόρασα το πρώτο μου άρωμα, το Red Jeans. Πρέπει να ήμουν η πρώτη στην τάξη μου που φορούσε άρωμα. Ήμουν η πρώτη μου έκαμα πολλά πράματα που την φουρνιά μου γιατί είχα την Εύη δασκάλα. 

Πάντα επήαιννα τζιαι εκάθουμουν δίπλα στην Εύη, στο λεοφωρείο, στο αεροπλάνο, στην αίθουσα αναμονής στο αεροδρόμιο, στις καρέκλες πριν τους αγώνες, τζιαι η Εύη πάντα εδίαν μου το ένα που τα ακουστικά της. Που την Εύη έμαθα ούλλη την ελληνική ροκ συμπεριλαμβανομένων των τσοπάνα ρέιβ, διάφανα κρίνα, μάτζικ ντε σπελ, σιδηρόπουλλο, τζιαι λίο πιο μετά, τες τρύπες. Που την Εύη έμαθα τζιαι τα πρώτα αγγλικά τραούθκια μου, που εκυμαίνουνταν τότε που take that, boyzone & celine dion σε Nirvana, Pearl Jam, τζιαι Oasis. Εν είχα τζιαι πολλί'φτι για heavy metal εχω να πώ, αλλά επειδή ήταν η Εύη, άκουα τα. 

Στα 10 - 11 μου η Εύη έμαθεν μου για τες σχέσεις τζιαι όσα εσυνεπάγουνταν. Στα ταξίθκια όποτε εγίνετουν επαίρναν με μαζί τους στα πάρτυ, τζιαι εθωρούσα τους που εχορεύκαν slow τζιαι εμάθαινα. Το τραγούδι τότε ήταν το hotel california, μετά έρκετουν η Σελίν Ντιόν. Ήξερα τα πάντα για την τεχνική του slow dance. Όποτε εν εγίνετουν να πάω μαζί τους γιατί θα πηαίνναν δισκοθήκη εγεμώνναν τα μάθκια μου τζιαι επήαιννα τζιαι χώννουμουν να μεν με δει κανένας τζια κλάααααααμα. Έρκετουν η Εύη φυσικά τζιαι ελάλεν μου τα πάντα την επόμενη μέρα να μεν κόψω πίσω. Η Εύη εμάθθαινεν μου ούλλες τες κουλ φράσεις της εποχής, που τες οποίες θυμούμαι το " μα σοβαράααα", το "ίου" (στη θέση του γιαξ), το "φακκά μου κέντρο", τζιαι το "κτηνό" (as in εννα μπου γίνεται ρε κτηνό;). Επίσης έμαθα που την Εύη να βάλλω το 'μου' δίπλα που το όνομα των αγοριών άμμαν τους εφώναζα ή άμαν τους έγραφα κάρτα για τα γενέθλια τους. Τούτον ήταν waaaay cool τζιαι πραγματικά έπιαννεν τόπο.

Στα 13 μου εμπήκαμε στα σοβαρά. Τζιαι οι θκυο μας. Η Εύη φουλ στην εφηβεία της επειραματίζετουν. Στο ταξίδι στη Γερμανία ήταν τα τσιγάρα. Είχαν ένα πακκέτο με την άλλη την φίλη της τζιαι επουφουρίζαν φυσικά μπροστά μου γιατί εν είσιε χώστρες τζιαι μασκαραλλίκια για την Εύη. Στο ίδιο ταξίδι εθεώρησε καλό να με εισάξει θεωρητικά τζιαι στον κόσμο των ναρκωτικών διώντας μου το βιβλίο. Κριστιάνε. Χ, 13, πόρνη και τοξικομανής που εδιαδραματίζετουν στην Γερμανία. Γάντι. 13 εγώ, 13 τζιαι η Κριστιάνε. Γερμανία εγώ, Γερμανία τζιαι η Κριστιάνε. Δεν έκλεια μάτι τη νύχτα, τζιαι έπρεπε να τζοιμούμαι με την Εύη για να μπορώ να τζοιμηθώ. 

Επήαμεν πάααρα πολλά ταξίθκια μαζί. Πάντα εμεινίσκαμεν στο ίδιο δωμάτιο, πάντα ακούαμεν μαζί μουσική, πάντα εμάθθαινα κάτι για τον κόσμο των (πιο) μεγάλων που τζείνη. Ποτέ μα ποτέ δεν ετσακωθήκαμε, ποτέ μα ποτέ δεν την εβαρέθηκα. Τζιαι πάντα μα πάντα τα ταξίθκια είχαν ενδιαφέρον γιατί σε κάθε μα κάθε ταξίδι η Εύη είχε φλερτ. Τζιαι πάντα στην Εύη αρέσκαν οι πιοοοο όμορφοι, τζιαι φυσικά στους όμορφους άρεσκεν η Εύη. Θυμούμαι 2-3 πολλά έντονα, αλλά εν ένας συγκεκριμένος που εξεχώρισε τζιαι που ετρύπωσε τζιαι εχτές στο όνειρο μου.

Δεν θυμούμαι το όνομα του, δεν ξέρω αν το θυμάται ούτε η Εύη τωρά. Ήμασταν στη Συρία. Ούλλοι επροειδοποιήσαν μας ότι ενναν χάλια. Να μεν πιούμε νερό που την βρύση, να ελέγχουμεν ότι οι μπουκάλες στο ξενοδοχείο εν σφραγισμένες, να μεν φάμε φαί του δρόμου κτλ. Α. Τζιαι ότι οι Σύριοι εν κούλλουφοι. Επήαμεν θυμούμαι Χριστούγεννα. Στο 5άστερο ξενοδοχείο που μας εφιλοξενούσαν οι ..κούλλουφοι έπαιζε συνέχεια το τραγούδι κόκο τζιάμπο (Christmas version). 

Επήαμε προπόνηση, όπως εγίνετουν πάντα στα ταξίθκια τούτα, εξεκινούσαμεν την πρώτη μέρα κουμπωμένοι, να παίζουμε μόνο μεταξύ μας. Ήταν ο παπάς μου συνοδός θυμούμαι. Άσσος πάνω στες σχέσεις μεταξύ των λαών, θκυο παλιές εβρεθήκαμε να παίζουμεν ούλλοι μαζί. Τζιαι έτσι είδαμε τες φάτσες των κούλλουφων. Λοιπόν, δεν θυμούμαι πολλά που τες υπόλοιπες προπονήσεις, αλλα θυμούμαι ότι τζείνη την μέρα εγνωρίσαμεν τον πιο όμορφο κούλλουφο του κόσμου. Τζιαι φυσικά εγώ ήξερα τι θα επακολουθούσε. Δεν ετζοιμούμασταν με την Εύη τη νύχτα. Στες συζητήσεις μας ήταν ο πανέμρφος κούλλουφος τζιαι τι θα γίνει. 

Ο πανέμορφος κούλλουφος φυσικά επρόσεξε την πανέμορφη Εύη. Εκανονίσαν τα οι Σύροι (κούλλουφοι) παίκτες με αρχηγό τον πανέμορφο κούλλουφο, να έρτουν στο ξενοδοχείο μας την τελευταία νύχτα. Μόλις το εμάθαμεν εγώ τζιαι η Εύη αρχίσαμε τις προτετοιμασίες. 

Πάλε δεν θυμούμαι πολλά, αλλά τζείνο που θυμούμαι πεντακάθαρα ήταν ότι επήαμε στο ρεσέψιον του ξενοδοχείου το απόγευμα της τελευταίας μέρας, αλλάξαμε λεφτά (που κυπριακές σε συριακές λίρες) τζιαι επήαμεν στο κομμωτήριο του 5άστερου ξενοδοχείο στο οποίο μας εφιλοξενούσαν οι..κούλλουφοι, για να ισιώσει η Εύη τα μαλλιά της (που ήταν ίσια αλλά όι τέλεια ίσια, είπεν μου). 

Θυμούμαι την ως τωρά την φάση. Εγώ 11.5 χρονών, η Εύη 15.5 - στο κομμωτήριο του ξενοδοχείου. Θυμούμαι τον (κούλλουφο) κομμωτή που εβαστούσε τζείνο το πράμα που πητάς νερό τζιαι εγύριζεν το σαν τον κάουμποι. Θυμούμαι ότι τα μαλλιά της Εύης ήταν τέλεια, ότι ο πανέμορφος κούλλουφος ήταν καταγοητευμένος τζιαι ότι έζησαν αυτοί καλά...για τότε. 

Ο πανέμορφος σύρος ήρτεν στο νου μου τόσον έντονα εψες όταν λίες ώρες πριν καρφωμένη πάνω στο κομπιούτερ μου έβλεπα τους υπόλοιπους πανέμορφους σύρους σε εικόνες κακάσιημες, εικόνες φρίκης. 

Ο πανέμορφος σύρος ήρτε στον ύπνο μου, μαζί με την Εύη...Είχαν τόσην αγάπη τζείνα τα χρόνια θυμούμαι. Πολλά αγνήν αγάπη. Τι άλλαξε; Νομίζω μεγαλώνοντας απλά εγινήκαμε πολλά πιο self-aware. Επήραμεν τους εαυτούς μας πολλά σοβάρα. Μιλώ για μένα. Σε συλλογικόν επίπεδο νομίζω πάει κάπως το ίδιο. Πότε τα πράματα παν στραβά;  Άμαν τονίζεται ο συλλογικός εαυτός ή ταυτότητα. Στην Ρουάντα οι Τούτσι τζιαι οι Χούττου εσυνειδητοποιήσαν ότι εν τούτσι τζιαι χούττου άμαν τους το βάλαν πάνω στες ταυτότητες τους. Μετά ξέρετε τι επακολούθησε. Στην Κύπρο λίον παρόμοια φάση με την εισαγωγή των ταυτοτήτων/ομάδων ' έλληνες' τζιαι 'τούρκοι' που ενισχυθήκαν πολλά όταν για παράδειγμα η συμμετοχή στις δομές εξουσίας επί αγγλοκρατίας εγίνετουν βάσει της εθνικής καταγωγής. Δεν ξέρω για τη Συρία. 

Τέλοσπαντων, ο πανέμορφος Σύρος τζιαι η Εύη εσπάσαν λίο τη ζώνη του πολέμου τζιαι επήραν΄με πρώτα στο όνειρο τζιαι μετά στες σκέψεις σε μια πολλά διαφορετική ζώνη, στη ζώνη της αγάπης.