Η Σάρα, η Νίκολα, και οι Ολυμπιακοί

Την Σάρα εγνώρισά την όταν ήμουν γύρω στα 14 τζιαι τζείνη πασ'τα 18 στο σάμμερ σκουλ της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας στο Βέλγιο, στο Νίρπελτ. Ήταν ένα που τα αγαπημένα μου κάμπς. Η Σάρα, από τη Νορβηγία, ήταν ένας σούπερ ντροπαλός άνθρωπος και σαν παίκτρια είχε να το πω όπως εννα το ελάλε ένας προπονητής τότε καλά στοιχεία, αλλά ήταν μαζεμένη, έτσι κουμπωμένη τζιαι όι πολλά εμφάνταστη μεσ' το γήπεδο. Ήταν ο άθρωπος που θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος γιατί ήταν λιγομίλητη τζιαι ντροπαλή. Τότε που την εγνώρισα τζιαι όσο την έβρισκα στα τουρνουά στο εξωτερικό ήταν πάντα πιο κάτω που τες καλές παίκτριες του επιπέδου της, αλλά σίουρα η καλύτερη της Νορβηγίας.

Γύρω στο 2003-4 άλλαξαν οι κανονισμοί για την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς, έτσι που να γίνει δυνατό να εκπροσωπούνται πιο πολλές χώρες. Αν ας πούμε οι 10 πρώτοι στο κόσμο ήταν από μια χώρα μόνο 2 από αυτούς επαίρναν θέσεις για τους Ολυμπιακούς και οι άλλες 8 εκενώναν για άλλες χώρες. Τούτο έδωκε στες πιο μιτσιές χώρες μια ώθηση. Έτσι άτομα που Βέλγιο, Ιρλανδία, Εσθονία, Νορβηγία, άτομα τέλοσπάντων που τες μιτσιές σε δύναμη χώρες κυρίως της Ευρώπης άρχισαν να ελπίζουν για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου. Κάποιοι εκαταφέραν'τα τζιαι κάποιοι όι, τζιαι που τζείνους που δεν τα καταφέραν κάποιοι εσταματήσαν τζιαι κάποιοι όι.

Σήμερα εκοίταξα ποιοι επροκριθήκαν για τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου (εφκήκε η λίστα πρόσφατα) τζιαι είδα κάμποσα ονόματα που αναγνώρισα. Το τελευταίο όμως όνομα της λίστας ήταν αυτό της Σάρας. Της Σάρας που σύμφωνα με τους πολλούς δεν ήταν τίποτε σπουδαίο και θα μπορούσε κάλλιστα να τα παραιτήσει. Ένιωσα πολλή χαρά.

-----

Η Νίκολα θα πρέπει να είναι 2-3 χρόνια πιο μιτσιά μου. Εμπήκαμε μαζι στο διδακτορικό, δουλεύκουμε όμως πάνω σε διαφορετικά πράματα. Εγώ ακόμα παλεύκω το η Νίκολα πάει να τελειώσει. Παράλληλα με το διδακτορικό η Νίκολα κάμνει κάμποσα πράματα, αλλά πάνω που ούλλα βουρά τον οργανισμό της που λέγεται ινάφ (δλδ 'αρκετά'). Η Νίκολα όταν ήταν πάσ'τα 16-17 της αλόπως επέρασε που ένα άσιημο πολλά επεισόδιο ανορεξίας. Τωρά περνά η αρφή της που τα ίδια. Όταν εφκήκε που την γέρημη την ανορεξία τζιαι επάτησε στα πόθκια της εμπήκε στο πανεπιστήμιο για ψυχολογία. Τζιαμαί πρέπει να συνειδητοποίησε πόσο μεγάλο εν το πρόβλημα με άτομα με διαταραχές διατροφής τζιαι έβαλε κάποιαν που τη γνώση της τζιαι κάμποσο που το πείσμα της τζιαι δημιούργησε τούτη την ομάδα στήριξης που μετά έγινε οργανισμός. Η λογική ήταν απλή. Ετρέναρε κάποιους φοιτητές σαν facilitators. Ο ρόλος τους θα ήταν να τρέχουν ομάδες στήριξης με φοιτητές που έχουν, είχαν, ανορεξία, βουλιμία ή άλλες διαταραχές διατροφής. Η δουλειά τους δεν ήταν να παρέχουν επαγγελματική στήριξη αλλά να διευκολύνουν την συζήτηση μεταξύ των ατόμων τούτων και να την ελέγχουν για να μην πάει σε θέματα που να πληγώσουν ή να δώσουν ιδέες για κακές πρακτικές. Δεν ήταν θεραπευτικές ομάδες, ήταν ομάδες στήριξης, ήταν κάπου που είχες να πάεις για να πεις τζείνα που δεν εμπορούσε να πεις αλλού.

Ήβρε εναντίον της κάμποσους σκεπτικούς μεταξύ αυτών και κάμποσοι ψυχίατροι/ ψυχολόγοι, αλλά είχε και κάποιους που της εδώσαν πράσινο φως μέσω της στήριξης τους. Η Νίκολα εν πολλά γενναίος άθρωπος τζιαι επροχώρησε. ΟΙ ομάδες επετύχαν τζιαι έτσι με τον ερχομό της στο εδώ πανεπιστήμιο άρκεψεν να τες τρέχει τζιαι δαμέ. Έχοντας τζιαι παραπάνω γνώση έστησε τζιαι καλλίτερα τον οργανισμό της τζιαι οι ομάδες στήριξης τωρά τρέχουν σε τουλάχιστον 6 μεγάλα Πανεπιστήμια. Βρήκε χορηγούς, εργοδοτεί άτομο, οργανώνει εκδηλώσεις, συνέδρια, και σεμινάρια, και τρενάρει φασίλιτεϊτορς.

 Έμαθα πρόσφαστα ότι η Νίκολα επροτάθηκε για να είναι (και η πρόταση έγινε αποδεχτή) αυτή που θα τρέξει με την Ολυμπιακή φλόγα εκ μέρους του Πανεπιστημίου δαμέ. Τη φλόγα μάλιστα θα την παραλάβει που τον Ρότζερ Μπάνιστερ στο σημείο που ο Μπάνιστερ έγινε ο πρώτος άνθρωπου που έτρεξε το μίλι κάτω που 4 λεπτά. Ένιωσα το ίδιο αίσθημα που ένιωσα τζιαι για τη Σάρα. Χαρά. 

----

Τζιαι έτσι οι Ολυμπιακοί έγιναν τζιαμαί που δεν το περίμενα και τόσο και πάλι κομμάτι της ζωής μου. Ανυπομονώ να πάω Λονδίνο και ελπίζω να δω τη Σάρα να παίζει. Ανυπομονώ να πάω να δω και τη Νίκολα να τρέχει με τη φλόγα. Τζιαι ξέρω - ξέρω, οι ολυμπιακοί εν μια εμπορικοποιημένη αηδία, αλλά άμαν το δεις στο επίπεδο των απλών ανθρώπων που με κάποιο τρόπο συνδέουνται με τους αγώνες τους αθλητικούς τζιαι τους μη, λαλείς ας τους υποστηρίξω τούτους που το αξίζουν τουλάχιστον! 

Μια αμμαθκιά στην Κύπρο

Ήρτα πίσω Αγγλία Παρασκευή. Βρέχει ούλλη μέρα δαμέ - σχεδόν δηλαδή. Την Κυριακή που πήαμε να παίξουμε μάππα ήταν καλά. Στην Αγγλία είχε πρόσφατα μέχρι και τυφώνα. Και τούτο μετά που οι τοπικές αρχές επήραν μέτρα για την ξηρασία που επήε να φάει κυρίως την κεντρική και τη νότια πλευρά της χώρας.  Ακραία καιρικά φαινόμενα τα λεγόμενα.

Τέλοσπαντων εν για την Κύπρο που ήθελα να γράψω έσιει τζιαι που την προηγούμενη βδομάδα. Ώσπου να το πάρω απόφαση αρκέψαν οι εκλογές στην Ελλάδα και στη Γαλία και ήθελα τες νύχτες να θκιαβάσω λία πράματα για τις εκλογές που θ'άλλαζαν την Ευρώπη.  Τώρα να δούμε ένταλως θα αλλάξει η Ευρώπη.

Η Κύπρος πάντως άλλαξε τσας. Τα δέντρα έννεν τόσο πεθαμένα όσο το 2009, έχει ποδήλατα ενοικιάσεως όπως τζείνα που έσιει στο Λονδίνο, αλλα εν λίο ακριβούτσικη η χρέωση ή τελοσπάντων τζείνο που κατακρατούν που την κάρτα σου τζιαι εν λίο ζόρι. Πάντως είδα κάμποσους ανθρώπους να κινούνται με ποδήλατα δικά τους, σε στυλ ακόμα ρικριάτιον δηλαδή ή κατεβαίνω κάτω Λευκωσία με το ποδήλατο το Σάββατο (όπως έκαμα δηλαδή εγώ). Δεν ξέρω κανένα που να το κάμε μέσο μεταφοράς. Ακόμα. Τον πεζόδρομο του Στροβόλου που το 2004 τον επερπατούσαμε σε μια ώρα αλερετού συζητώντας το σχέδιο Ανάν και το πτυχίο ψυχολογίας τωρά επεκτείναν τον τζιαι που τες θκυο τες πλευρές. Μπόρεις να τον πιάσεις Λακατάμια να κατεβείς Γιώρκιον τζιαι πιο κάτω ΄κομα τζιαμαί που εν η Γλάδστωνος που κάτω.

Η πλατεία Ελευθερίας εμετακόμισε τζιαι η ιδέα που μάχουνται τωρά να υλοποιήσουν άρεσε μου. Τα Καλά Καθούμενα εχάσαν το μονοπώλιο της Φανερωμένης γιατί άνοιξε δίπλα ένα καφέ που το λαλούν Χαλαρά, αλλά αν κρίνω και που την ομοιότητα του ονόματος μάλλον για συνεργασία παρά για ανταγωνισμός μου μοιάζει. Επίσης ο Λεμονάρης πιάννει πολλά κίνηση (έπιαννε πάντα?). Πάντως για τον Λεμονάρη τον πατέρα, δηλαδή τζείνον που άνοιξε το ζαχαροπλαστείο τζιαμαί άκουσα πολλά καλά πράματα που τη γιαγιά μου. Εππέσαμε πάνω του όταν εκάμναμε το οικογενειακό μας δέντρο το οποίο παρεμπιπτώντος 2 εβδομάδες επελεκούσαμε και ακόμα να το τελειώσουμε γιατί ελείφτηκα την κόλλα στο πλάτος. Τούτο συμβαίνει όταν οι ανθρώποι γεννοβολούν λείφκεσε την κόλλα αλλά πληθαίνουν οι ιστορίες!

 Α! Επίσης έπιασε η ΑΕΛ το πρωτάθλημα.

Τωρά πάμε από τη νότια πλευρά στη βόρεια (άλλως κατεχόμενα). Επήα στην ξενάγηση που εδιοργάνωσε ο Άστρα με την Μαραγκού στην παλιά Λευκωσία. Δεν είδα τίποτε καινούριο, τζιαι δεν άκουα την Μαραγκού γιατί δεν ακούετουν που τον πολύ τον κόσμο. Αλλά έκαμεν μου εντύπωση ο πολύς ο κόσμος. Κάποιοι όπως τζιαι γω εξέραν τις περιοχές να μεν πούμε παθκιά παθκιά, αλλά καλά.  Είσιεν όμως άλλους που εγυρεύκαν την ευκαιρία ή ακόμα τζιαι το άλλοθι για να παν. Ήταν λίο αστείο που περπατούσαμε σαν τις τσουρούες, ένα τεράστιο μαντρί μεσ'τα στενοσόκακα της παλιά Λευκωσίας. Τουρίστες - άβολο πράμα δηλαδή. Αλλά εσυμφωνούσα με την Μαραγκού που λαλούσε πως για να θυμάσαι (αλλά τζιαι για να έχεις άποψη για κάτι λαλώ εγώ) πρέπει πρώτα να το γνωρίσεις. Ας εν τζιαι σαν τουρίστας. 

(Εξέχασα να πω - έκαμεν μου τζιαι πολλή εντύπωση η συνειδητοποίηση ότι ο λόγος ύπαρξης της Λευκωσίας εν ο Πεδιαίος που εν κάτι που εν κοντά στο νου-  Απλα επειδή εν χείμμαρος, τζιαι επειδή επετύχαμε τζιαι χρόνια ανομβρίας είχαμεν'τον λίο γραμμένο τον Πεδιαίο).

Εν επήα εκτός Λευκωσίας στα κατεχόμενα, έτσι εν επρόσεξα τίποτε παραπάνω. Σύμφωνα με τη φίλη μου την Αισέ όμως αν επήαιννα που κάτω που το Πελλαπαις τζιαι έψαχνα το λίο θα εσυναντούσα το νέο σχολείο για τους ζάμπλουτους - το EんG利shSS著おLおFKYレニ亜（ππά έφκαλε μου το Ιαπωνέζικα, να το πω στα ελληνικά. Αγγλική Σχολή Κερύνειας, που εχτίστηκε με λεφτά του πασίγνωστου από την πόλιτεκ μεγιστάνα Ασίλ Ναδίρ, μαφιόζου πρώτης τάξης, που'χει τα μέσα με κάτι συντηρητικούς πολιτικούς της Αγγλίας τζιαι εκατάφερε τζιαι σκαπούλαρε τζιαι που τη φυλακή. Επίσης σύμφωνα με την ίδια πηγή (δηλαδή τη φίλη μου την Τουρκού-κύπρια) οι Τ/Κ μπαίνουν σε αληθινό δίλημμα του αν θα στείλουν τα μωρά τους σε δημόσιο ή ιδιωτικό είτε ποτζεί είτε ποδά. Γιατί όχι δημόσιο ρωτώ εγώ. Γιατί εγεμώσαν με μωρά των εποίκων τα δημόσια λαλεί.Ήβρα το λίο ρατσιστικό, τζιαι τζείνη το ίδιο, αλλά οκ εν ποτζείνα που λαλείς πάμε πάρακατω, τζιαι καλλίτερα να μεν κρίνουμε τους άλλους για πράματα που μπορεί να κάμνουμεν οι ίδιοι μετά.  

Α! Κάτι άλλο ενδιαφέρον. Για τον Ασίλ Ναδίρ. Παρόλο που απ΄ ότι δείχνουν τα πράματα εν ένα λέσιη, ήταν κάποτε η μεγάλη ελπίδα των Τ/Κ για εργοδότηση, για οικονομική ανάπτυξη τζιαι τα γνωστά. Έκαμνε δηλαδή πλάνα να επεκτείνει την δράση του στην Κύπρο ιδίως στην τουριστική βιομηχανία εντ ρούμορς χάτ ιτ ότι ήταν να ανοίαν μπόλικες δουλειές. Γι αυτό τζιαι είσεν ανθρώπους που αντί να παν να σπουδάσουν τζείνο που τράβαν η καρκιά τζιαι η κλίση τους επηαίνναν κάτι ξενοδοχειακά, κάτι τουριστικά, για να πιάν δουλειά στον Νασίλ. Ε μετά εμπήκε φυλακή. Τζιαι εμείναν ούλλα βουνάρι...

Ήθελα να γράψω τζιαι για το μπάφερ ζόουν που έγινε πλέον μια επίσημη τρίτη ζώνη στην Κύπρο. Εν καλά που απέκτησε λίην ζωή κατά περιοχές τζείνη η νεκρή έκταση. Εννα γράψω όμως άλλη φορά για την τρίτη ζώνη.